اشعار سنگ مزار همسر
۱. شعر کلاسیک (با مضمون جدایی و یادبود):
ای همدم و مونس شبهای تباه من
وی همدم جانسوز و غمخواره پناه من
رفتی و جهانی ز غمت سوخته شد
وی قصه تلخ شب تار و سیاه من
۲. قطعه از ملک الشعرای بهار (مناسب برای سنگ مزار همسر مهربان):
ای شمع عمر من، ای مونس شبهای تار
وی گنج صبر و پناه دل بیدار من
آسوده باش در دل این خاک تیره، کز
یاد تو روشن است شب و روزگار من
۳. شعر نو (از فریدون مشیری) – بسیار پراحساس و رایج:
دستهای مرا در دست خویش گیر
ای همیشه مهربان
که دلم از غم زمانه گرفته است
بی تو، ای مونس روان
۴. بیتی از حافظ (برای آرامگاه همسر عارف و باوفا):
بیا که قصر امل سخت سست بنیاد است
مبارک است چنین خاک و این چنین بستر
یا:
خوشا همسر که با او زندگانی خوش گذشت
کنون در خاک، همراه گل و نسرین و سوسن
۵. شعر ساده و کوتاه (با حال و هوای امروزی):
ای همسر نازنینم، ای یار و غمخوار من
در قلب من همیشه جاری است یادت
زیر این سنگ خاموش، تن تو آرمیده
اما روحت همیشه با من در هر دم و ساعت
۶. با مضمون «همسفر تا ابد» (مناسب برای هر دو همسر):
ای همسفرِ من که ز راهت نروم باز
تو رفتی و من مانده به صد حسرت و آواز
زیر گل و باران، تن تو آرام گرفته
روحت به فلک میزند از عشقْ تو پرواز
۷. برگرفته از غزل سعدی (با تغییری اندک):
هرگز نرود ز یاد ما آن ماه
یا:
هرگز نکند فرامشت آن دلخواه
در خاک همیروی، ولی در نظر ما
چون ماه همیتابی از اوج فلک، آه
۸. قطعه عارفانه و کوتاه (برای مزار):
ای همدم شبهای غم و شادی من
مرهم دل زخمخور و رادی من
با خاک فروخفت تن پاک تو، لیک
در سینه من ماند تو را یاد، ای من
۹. مناسب برای همسر جوان ازدسترفته:
گل بودی و ناگه ز چمن بردی باد
ای کاش مرا نیز به همراهت براد
تنها نشود قصه ما، همسر من
تا بر سر گورت شوم از حسرت و فریاد
۱۰. شعر محلیگونه و صمیمی (با قافیه ساده):
تو رفتی و دنیا برایم تیره شد
دلم مث یک شب بیماه، اسیره شد
مزار تو قبلهگاه اشک من باشد
تا روزی که این خاک بر من پذیره شد
۱۱. برگرفته از رباعیات خیام (با اندکی دخل و تصرف در معنای عاشقانه):
چون عمر به سر رسید و شد روز وداع
تو رفتی و من مانده، غم و درد و سماع
خوش باش که این در و دیوار نماند
همخوابه گلت شوم یکی روز به گوش… بر تو سلام
۱۲. دو بیتی ساده برای سنگ کوچک:
ای یار دیرینم، ای عمر گرانبهایم
بیتو همه جا غم، همه جا سایه بلایم
هرچند که رفتی تو ز دنیای من اما
بر سنگ مزارت قلم عشق خدایم
۱۳. با حال و هوای مذهبی و دعایی:
خدایا تو این بنده خود را بیامرز
بهشت برین را قرین جانش کن
که در طول عمری که با هم بودیم
ز غمهای من، شادمان جانش کن
یا:
اللَّهُمَّ اغْفِرْ لَها وَارْحَمْها (برای همسر زن)
وَأَلْهِمْنی الصَّبْرَ عَلی فِراقِها
۱۴. بسیار کوتاه و پراحساس (فقط دو مصراع):
زیر این سنگ نَخُفتست غم و یاد تو، نه
تو بهشتی و زمین چون قفسی بیتو، وای
۱۵. با مضمون «همیشه در کنار هم» (برای زوجین مسن):
سی سال نشستیم به شادی و غم با هم
تو رفتی و من مانده به امّید دمی با هم
مگذار که دیر آیم، ای دوست، اگر زود
آن روز که من هم برسم، با هم و در یک قدم، هم
۱۶. رباعیات کوتاه و پراحساس (مناسب سنگهای کوچک):
ای یار، ز تو دوری من سخت گران است
بیتو نفس و دیدۀ من پر شرران است
در منزل خاک آرام گرفتهای، اما
در سینۀ من شور تو تا حشر چنان است
گفتی نروی هرگز از یاد، رفتی
گفتی نزنی در دلم فریاد، رفتی
با هر نفسم عشق تو در شریان هاست
ای کاش نگویی که تو از باد، رفتی
۱۷. با مضمون «پیوند ابدی» (برگرفته از سبک شعر آیینی و عاشقانه):
پیوند دلم با تو سراسر پیوند است
جز عشق تو بر لوح دلم هیچ نبُد است
یک روز دوتا بودیم و یک لحظه جدا
اما دل ما با تو چنان بسته که ابد هست
۱۸. دوبیتیهای لری یا بختیاری (با ترجمه ضمنی برای فهم همه):
بنالم زار زار ای آسمون درد
که بییارم، دلم بیتافت و بیمرد
همیشه با تو بودم در همه حال
کنون تنهایی من، بیتو ای فرد
۱۹. برگرفته از شعر «نیلوفر» از سهراب سپهری (با تغییر مناسب برای مزار):
دست مرا بگیر
ای مونس شبهای دور
که بیتو جادهها همه بنبست است
و چشم من به دنبال ردّ تو در غبار
۲۰. شعر سپید کوتاه (فشرده و نو):
اینجا
نه فقط خاک تو آرمیده
که تمام فصلهای سبز زندگی من
زیر این سنگ خاموش
نفس میکشند.
۲۱. با مضمون «شمعدانی و گلدان مزار»:
بر سر گورت هر صبح
شمعدانی میکارم
شاید از پشت گلها
یک تبسم بینی و
یاد آن روزهای دور بیفتی
که برایم شعر میگفتی
۲۲. قطعه از پروین اعتصامی (با اندکی دخل و تصرف):
ای همسر مهربان، رفتی و گفتی صبر کن
صبر از کجا، جان از کجا، طاقت ز بیمهر ستم
در خاکِ گورت هر شبی گویم به آه و نالهای
کاش آن شبی کز پیش ما میرفتی، من نیز رفتم
۲۳. مناسب برای همسر طبیعتدوست:
با باد بگو از تو، با برگ بگو از من
با ابر بهاری که ببارد به سر گورت
که عشق تو در رگهای درختان جاریست
و نام تو با باران، بر خاک سپیدت
۲۴. یک بیتی بسیار کوتاه برای حکاکی روی سنگهای ریز:
گنج پنهانِ من، آسوده بخواب
زیر گل، زیر گل، ای ماه من
یا:
آمدنت بهار بود، رفتنت خزان
ای بهار من، خزان مرا چه شد؟
۲۵. با مضمون «دعا و طلب آمرزش» (با رنگ و بوی مذهبی):
پروردگارا، این بندهات را بیامرز
همنشین فاطمه و زهرا کن
در بهشت برین، در جوار حیدر
خوان نعمت به رویش وا کن
(و به من صبرِ فراقش را عطا فرما)
۲۶. ترانهوار و روان (برگرفته از فضای موسیقی سنتی):
ای رفته از میان دل و جان من
ای خفته زیر سایه بید و سمن
هر شب به بالین گور تو میآیم
تا صبح مینشینم و میگریم، من
۲۷. با مضمون «فرزندان و یادگارها» (اگر بچه دارید):
رفتن تو زود بود، اما
در نگاه فرزندانت
طرح چشمان تو جاریست
زیر این سنگ نه تو تنهایی
که تمام قصههای قشنگی که ساختیم
ریشه در قلب آنها دارد.
۲۸. برگرفته از اشعار فاضل نظری (با تغییر):
یعنی تو نیستی و هنوزم هوای تو
باران گرفته است به شوقِ کجای تو
هر چند رفتهای ز برم، باز در دلم
جاریتری ز ابر بهاران به جای تو
۲۹. بسیار سنتی و کلاسیک (با وزن فعلاتن فعلاتن):
ای فروغ ماه و مه، ای آفتاب زندگی
بیتو عالم تار شد، همچو شب بیتابی
آنچنان گم گشتم از غم، کز پیت آیم به گور
ورنه از غم گم کنم خود را، مگر یابم شبی
۳۰. و در پایان، شعری برای آنان که همسرشان را در جوانی از دست دادهاند:
تو بودی اولین عشق من و آخرین
چرا زودتر از شاخه چیدی یاسمن؟
مزار تو و من، در دو سوی زمین
اما رفتنت، یک عمر آه و شیون